Τίμια λείψανα, Εικόνες και Σταυροί στον... Διεθνή Διαστημικό Σταθμό! *** Επιστήμη και Θεός *** Η Aθεΐα ενάντια στην Eπιστήμη *** Η Θρησκεία του Αθεϊσμού *** Είμαι Άθεος πειράζει; *** Τα στάδια του Αθεϊσμού *** Η προέλευση των άθεων *** Μια σύγχρονη άποψη για την ψυχολογία του άθεου; *** Ο Έλληνας άθεος ροκάς, που έγινε ιεραπόστολος στην Αφρική *** Ελληνικό Αθεϊστικό blogroll *** Η μεταστροφή ενός διάσημου αθέου *** Αθεϊσμός: ασέβεια ή εγωϊσμός; *** Διάγνωση του φαινομένου της σύγχρονης αθεΐας *** Το τέλος ενός άθεου *** Απάντηση στο ότι δεν υπάρχει Θεός *** Επιστήμη και θρησκεία *** Η ευγνωμοσύνη μας προς τους άθεους *** Πώς δικαιολογούνται τα εγκλήματα τού Αθεϊσμού κατά τον Ντόκινς *** Παράλογος ζήλος αθεϊστών *** Αθεϊσμός και Αντιχριστιανισμός *** Θαύματα σε άλλες θρησκείες *** Εισαγωγή στην "ψυχολογία του Αθεϊσμού" *** Ορθόδοξη πίστη και Φυσικές επιστήμες *** Επιστημονικά ντοκουμέντα που επιβεβαιώνουν το Χριστιανισμό *** Υλισμός *** Αντιχριστιανική λογική *** Η δύναμη της πίστης και η αδυναμία της απιστίας *** Η υπερηφάνεια μητέρα της αθεΐας *** Η συγγραφική ασυνέπεια των άθεων Εξελικτών *** Η επιστήμη μπροστά στη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού *** Τέλειος Θεός με ατελή κόσμο; *** Η Αυταπάτη του Dawkins *** Βρετανικό δικαστήριο ραπίζει την αθεϊστική καταπίεση
“Η σιγή σε θέματα πίστεως είναι τρίτο είδος αθεΐας μετά από την άρνηση του Θεού και την απόρριψη του Ιησού Χριστού”
Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς


Αγαπητοί μου φίλοι καλώς ήρθατε στο νέο Ελληνικό και Ορθόδοξο Χριστιανικό blog που έχει ως κύριο σκοπό του να φανερώσει το αληθινό πρόσωπο του αθεϊσμού και όχι αυτό που – πολλές φορές δυστυχώς εν αγνοία τους – ορισμένοι άπιστοι μέσα στην ιστορία αλλά και σήμερα, προσπαθούν με φανατισμό να προωθήσουν.

Ενημερωθείτε στις σελίδες μας για τα αίτια που την προκαλούν, τις τακτικές, τα καταστρεπτικά αποτελέσματα που επιφέρει στον άνθρωπο κ.ά.

Προφυλαχτείτε σωστά με αγάπη, ευγένεια, ταπείνωση αλλά και ορθόδοξο ζήλο από πλανεμένες ξενόφερτες θεωρίες που σκοπό έχουν να κλονίσουν την πίστη μας αλλά κυρίως όσων ανθρώπων δεν γνωρίζουν, στον Ένα και Αληθινό Θεό, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και να παρασύρουν τον άνθρωπο στην απώλεια. Προφυλαχτείτε από τις δήθεν μη κερδοσκοπικές αθεϊστικές - αιρετικές οργανώσεις που δρουν ανά τον κόσμο και από ανθρώπους που “ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασιν προβάτων ἔσωθεν δὲ εἰσιν λύκοι ἅρπαγες” με την συνεχή μελέτη της πίστης μας και την αληθινή – γνήσια εν Χριστώ ζωή.

Ο καλός Θεός να βοηθά συνεχώς την Ελλάδα μας ιδιαίτερα αυτές τις δύσκολες στιγμές και όλο τον κόσμο Του

  • ΠΡΩΤΟΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

  • ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΣΤΙΣ Η.Π.Α.

  • Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΙΖΟΝΑ

  • ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΗΣ: ΠΩΣ ΑΛΛΑΞΕ Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

  • ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΟ ΘΕΣΜΟ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

  • "ΑΘΕΪΑ" ΚΑΙ ΑΡΕΤΗ

  • Η ΓΝΩΜΗ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ

  • Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

  • ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΟΤΑΝ Η ΠΙΣΤΗ ΚΛΟΝΙΖΕΤΑΙ

  • Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΝΟΣ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΑΘΕΟΥ

  • Η ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΘΕΪΑΣ

Σάββατο, 6 Μαρτίου 2010

Πιστοί στα ήθη και τις παραδόσεις του Πάσχα εμφανίζονται οι Έλληνες


(Η έρευνα δημοσιεύτηκε πέρυσι το Πάσχα φανερώνοντας την βαθιά πίστη των Ελλήνων, η οποία δεν επηρεάζετε εύκολα από κακόβουλους ανθρώπους και τακτικές)

Περίοδο θρησκευτικής κατάνυξης, που συμβάλλει στη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας και παράδοσης και στη μετάδοσή της στις νεώτερες γενιές, αποτελεί για την πλειονότητα των Ελλήνων το Πάσχα. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από την παγκόσμια έρευνα που διενήργησε η Κάπα Research, σε συνεργασία με το in.gr, για λογαριασμό του Βήματος.
Ειδικότερα, το 47,7% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι το Πάσχα είναι μία περίοδος θρησκευτικής κατάνυξης, ενώ το 36,8% το «βλέπει» ως ευκαιρία για διακοπές και ξεκούραση. Ως ευκαιρία για επιστροφή στις ρίζες, τα ήθη και τα έθιμα, χαρακτηρίζει το Πάσχα το 35% των ερωτηθέντων, ενώ ανάμεσα στα αισθήματα που δημιουργούνται κατά τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, κυριαρχούν η κατάνυξη (47,6%), η ευλάβεια (21%) και η αγάπη (18,6%).

Για τους περισσότερους, ο εορτασμός του Πάσχα συμβάλλει στη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας και παράδοσης και στη μετάδοσή της στις νεώτερες γενιές, αφού «ναι» και «μάλλον ναι» απαντούν το 64,9% και το 25,1%, αντίστοιχα, ενώ αποτελεί και ευκαιρία για απόδραση από τα αστικά κέντρα, καθώς το 41,6% περνά τις διακοπές του Πάσχα στον τόπο καταγωγής του.

Όσο για το πώς γιορτάζουν οι Έλληνες το Πάσχα, οι περισσότεροι επιλέγουν να παρακολουθήσουν τη λειτουργία στην εκκλησία (52,3%), ψήνοντας αρνί και τρώγοντας μαγειρίτσα (51,5%), παρέα με συγγενείς (45,4%). Επίσης, συντριπτική πλειονότητα (84%) των ερωτηθέντων δηλώνει ότι τηρεί το έθιμο των κόκκινων αυγών, ενώ πιστό στην παράδοση που θέλει την ημέρα του Πάσχα το γλέντι να «ανάβει» με δημοτική μουσική εμφανίζεται το 41,4% και λαϊκά-ρεμπέτικα (12,4%).

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι το 51,3% πιστεύει στην Ανάσταση των νεκρών.

Δεν χάνουν την Ανάσταση και τον Επιτάφιο.

Ως προς τα λατρευτικά έθιμα, μόνο το 26% πηγαίνει στην Εκκλησία όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα, ενώ το 29,5% δηλώνει πως νηστεύει και εξομολογείται. Οι περισσότεροι πηγαίνουν στην Εκκλησία την Ανάσταση (84%) και στον Επιτάφιο (71,5%). Μάλιστα, η πλειονότητα (39,1%) πηγαίνει στην Ανάσταση στο ...παρά πέντε, δηλαδή όταν ακούγεται το «Χριστός Ανέστη», ή πηγαίνει από την αρχή και φεύγει μετά το «Χρηστός Ανέστη» (31,5%).

Έχει αλλάξει, όμως, ο τρόπος με τον οποίο γιορτάζαμε το Πάσχα στα παιδικά μας χρόνια; Όχι, υποστηρίζει η πλειονότητα των ερωτηθέντων, αφού το 52,5% θεωρεί ότι «είναι ίδιος με αυτόν των παιδικών μου χρόνων». Υπάρχει, ωστόσο, και το 46,6% εκείνων που διακρίνουν διαφορές με το παρελθόν, εξαιτίας των σύγχρονων ρυθμών ζωής. Οι ίδιοι υποστηρίζουν, δε, ότι ο εορτασμός του Πάσχα έχει εμπορευματοποιηθεί (25,9%) και παράλληλα έχει χαθεί η ανθρώπινη επικοινωνία (22,3%).

Η ταυτότητα της έρευνας

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 6.579 ατόμων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, από τις 21 έως τις 23 Απριλίου 2008, με τυχαία δειγματοληψία. Η συλλογή στοιχείων έγινε βάσει ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου.

12 σχόλια:

matriga είπε...

Kαλώς σας βρήκα!
Ευχαριστώ για την επίσκεψη και τα καλά λόγια. θα σας βάλω στο http://matrigasblogspot.blogspot.com/
που έχω τα αγαπημένα μου.
Καλό βράδυ!

stamos-dynami είπε...

ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΚΑΙ ΣΕ ΑΚΟΛΟΥΘΩ !! Συγχαρητήρια !ΣΤΑΜΑΤΗΣ
~* http://stamos-dynami.blogspot.com/2010/03/ta-nea.html , Παρασκευή, 05 Μαρτίου 2010TA NEA ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ *
TA NEA ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ -Τοπικά Νέα και άλλα

ΑΝΘΗ είπε...

Καλησπέρα σας!
Είναι ενθαρρυντικό να διαβάζεις κάτι τέτοιο! Οι Έλληνες οφείλουν ως λαός να είναι πιστοί στις παραδόσεις τους, όχι μόνο για τη διατράνωση της πολιτιστικής τους κουλτούρας, αλλά και για τη στερέωση-συνέχιση πατροπαράδοτων αξιών!

stamos-dynami είπε...

Αφού πω ευχαριστώ ! θα πω δυο λέξεις : Κανένας μας δεν πρέπει , να αμφισβητεί τη θρησκευτική ελευθερία του οποιουδήποτε .- Δεν μπορώ να φανταστώ ότι μπορεί να υπάρχει άνθρωπος λογικός ή άλογος , που να θέλει να επιβάλλει στον άλλον τις δικές του θρησκευτικές ή άλλες απόψεις .- Η θρησκευτική ελευθερία είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα , απόλυτα σεβαστό σε μια δημοκρατική κοινωνία .- Η Πίστης , η ή απιστία , δεν παύει να είναι αυστηρά προσωπική υπόθεση του καθενός .- Είναι όμως αδιανόητο να φτάνουμε στο άλλο άκρο κι έτσι να φαλκιδεύουμε αντιθέτως τη θρησκευτική ελευθερία των άλλων πολιτών .- http://snsarfara.blogspot

EvanT είπε...

Μια και με επισκεύτηκες Ορθόδοξε, είπα να περάσω μια βόλτα κι απ'το δικό σου το τσαρδί. Νεραντζάκι παίζει;

"Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι το 51,3% πιστεύει στην Ανάσταση των νεκρών."

Σε μια χώρα όπου υποτίθεται γύρω στα 85% είναι Ορθόδοξοι, δεν προβληματίζεται κανείς σας ότι πάνω από 30% δηλώνουν Ορθόδοξοι και ουσιαστικά ΔΕΝ είναι;

Ορθοδοξος είπε...

Φυσικά και δεν μπορεί κανείς να αμφισβητεί την θρησκευτική ελευθερία των ανθρώπων stamos-dynami. Αυτά θεωρώ ότι είναι αυτονόητα για τους περισσότερους τουλάχιστον. Κανείς δεν πιέζει στην αποδοχή ή μη Του Θεού, αλλά δεν μπορούμε να μην ομολογούμε και την αλήθεια.

Νεραντζάκια δυστυχώς δεν μπορώ να σου προσφέρω αγαπητέ ΕvanT, αλλά μπορώ να σε παραπέμψω σε πνευματική τροφή η οποία είναι ασύγκριτα ανώτερη από την υλική.
Στην Ελλάδα όλοι είναι Ορθόδοξοι αλλά σίγουρα δεν ασκούν όλοι τα θρησκευτικά τους καθήκοντα όπως θα έπρεπε.

logos_en_drasei είπε...

Γεια σας! Θα ηθελα να πω απλως την ταπεινη μου αποψη σχετικα με το θεμα το οποιο πραγματευεται το blog σας (και ισως οχι μονο). Καταρχην, θελω να πω, πως ειμαι Χριστιανη κατ' επιλογιν (δε θα πω απαραιτητως Ορθοδοξη, εχοντας τους λογους μου, τους οποιους θα χρειαζομουν πολυ μεγαλυτερο χωρο για να εκθεσω και φυσικα δε θα ηθελα να σας κουρασω κι αλλο.)Στην Ελλαδα λοιπον, λετε, πως ολοι ειναι ορθοδοξοι κ απλως δεν τηρουν ολοι σωστα τα θρησκευτικα τους καθηκοντα. Δεν ειμαι ομως και τοσο σιγουρη γι' αυτο...Ποσοι πιστευετε οτι ειναι εκεινοι οι οποιοι ειναι πραγματικοι Χριστιανοι και στην ψυχη, περα απο την ταμπελα που κουβαλανε ειτε απο κληρονομια ειτε επειδη βαριουνται να το ψαξουν περαιτερω και απλως δηλωνουν Χ.Ο. απο συνηθεια; Ακομη κι αν καποιοι απο αυτους τηρουν τα εκκλησιαστικα (οχι θρησκευτικα) τους καθηκοντα. Αυτο το λεω, απλως, γιατι θεωρω αδικο το να χαρακτηριζεται ενας ανθρωπος με μονο κριτηριο το τι δηλωνει(πραγμα που απλως θιγω ως θεμα-γεγονος χωρις να εννοω πως το κανετε εσεις). Προσωπικα, εχω γνωρισει ανθρωπους που δηλωνουν αθεοι, οι οποιοι στη συμπεριφορα τους θυμιζουν πολυ περισσοτερο Χριστιανους (οπως εχουμε τον χριστιανισμο στο μυαλο μας, ως θρησκεια αγαπης) απο ο,τι καποιοι που δηλωνουν και μαλιστα με περισσο καμαρι Χ.Ο. Βλεποντας καποιοι ανθρωποι λοιπον τον φανατισμο που κυριευει καποιους αυτοαποκαλουμενους Χ.Ο. και την υποκρισια που δυστυχως μπορει να υπαρχει στον ιερο χωρο της θρησκειας, απογοητευμενοι θα ελεγα, κανουν το λαθος να αποτασσονται ολοκληρωτικα της πιστης, αντι απλως να σκεφτουνε πως το οτι οι ανθρωποι διαστρεβλωσαν τη θρησκεια, δε σημαινει πως ο Θεος δεν υπαρχει, η πως συμφωνει απαραιτητως με οσα οι ανθρωποι ισχυριζονται στο ονομα του. Ετσι μπορω να αιτιολογισω την επιλογη καποιων (αλλοι εχουν αλλους λογους) προς την αθεια διχως να τη δικαιολογω. Αυτος ομως δεν ειναι λογος για να χαρακτηριζεις εναν αθεο αμεσως "κακο η λιγοτερο νοημονα ανθρωπο." Καμια φορα τα αιτια πρεπει να ερευνουνται και μεσα στην ιδια την εκκλησια κανοντας λιγη αυτοκριτικη σχετικα με το τι φταιει οταν καποιοι ανθρωποι απομακρυνονται απο αυτην, η επιλεγουν να πιστευουν με εναν τροπο που ακυρωνει την Ορθοδοξια οπως εχει διαμορφωθει...Ειναι λαθος, ας πουμε, να βαφτιζουμε ακριτα κατι ως σωστο και Θεοπνευστο μονο και μονο επειδη προηλθε απο το στομα ενος κληρικου, ο οποιος δυστυχως η ευτυχως δεν ειναι ακομη Αγιος, ποσο μαλλον Θεος, οποτε ειναι ευκολο να υποπεσει σε σφαλματα οντας ανθρωπος, ειτε παρερμηνευοντας κατι ειτε νοθευοντας το με τις δικες του αποψεις. Επιτρεψτε μου να εχω τις επιφυλαξεις μου σχετικα με το τι απο οσα λενε και πιστευουν η κανουν τυφλα καποιοι ιερεις ειναι και η αληθεια του Θεου η ειναι πραγματα τα οποια προστεθηκαν, αφαιρεθηκαν, παρερμηνευτηκαν απο ανθρωπους ανα τους αιωνες...Μπορει φαινομενικα να ξεφευγω απο το κυριως θεμα αυτου του blog με τις τοσο καλες προθεσεις (το εννοω), αλλα κλεινοντας θελω να ρωτησω: Προτου κρινουμε τους αλλους (κατα το "μην κρινετε ινα μην κριθειτε"), ποσο σιγουροι ειμαστε εμεις οι σημερινοι Χ.Ο οτι γνωριζουμε-εφαρμοζουμε την πληρη και πραγματικη (δεν ειναι πλεονασμος) αληθεια; Μπορω να πιστεψω ακριτα στον Θεο χωρις να πρεπει να τον δω για να πειστω πως υπαρχει, αλλα δυστυχως δεν μπορω να πιστεψω ακριτα σε λογια ιερεων η σε λογια που ανα τους αιωνες διαχειριζονταν ανθρωποι...Ας ψαξουμε πρωτα ο καθενας απο εμας την αληθεια μεσα μας και γυρω μας και μετα ας μιλαμε για αρνηση της αληθειας απο καποιους στο συνολο της στεκομενοι μονο στα δικα τους λαθη.(ξαναξεκαθαριζω οτι θιγω ενα θεμα με αντικειμενο ανθρωπους γυρω μου και οχι τον διαχειριστη του blog τον οποιο δε γνωριζω φυσικα προσωπικα ουτε θα μπορουσα λογω αυτου να ισχυριστω κατι για τον τροπο με τον οποιο πιστευει στην Ορθοδοξια)...

Ορθοδοξος είπε...

Πολύ καλά έκανες και κατέθεσες την άποψη σου «logos_en_drasei», και γι’ αυτό το λόγο εξάλλου δημιουργήθηκε το ιστολόγιο ΑΘΕΪΑ, η άρνηση της αλήθειας. Όλη την ταπεινή μας άποψη καταθέτουμε εδώ μέσα, δεν είμαστε τίποτα σπουδαίοι άνθρωποι. Τελικά αυτό που είναι ίσως σημαντικό, είναι το ότι παίρνουμε θέση σε ένα τέτοιο θέμα. Επειδή σχολίασες πολλά, θα τα πάρω ένα ένα με τη σειρά που θα έθεσες.
Αρχικά μου θέτεις ένα ερώτημα για την ποιότητα των Χριστιανών αν κατάλαβα καλά. Σε αυτό το θέμα νομίζω ότι πήρα θέση στα παραπάνω σχόλια και σε αυτό ακριβώς το σημείο θέλω να εστιάσω όταν λέω ότι στην Ελλάδα είναι όλοι Ορθόδοξοι αλλά δεν τηρούν όπως θα έπρεπε τα θρησκευτικά τους καθήκοντα τα οποία περιλαμβάνουν πολλά εκτός του κλασικού εκκλησιασμού. Εάν είμασταν όλοι μας όπως θα έπρεπε σε αυτό το θέμα και πρώτα από όλους εγώ που τα σχολιάζω κιόλας, ο κόσμος μας θα ήταν ένας παράδεισος και σίγουρα όλοι αυτοί οι αδύναμοι ψυχικά άνθρωποι που αναφέρεις, αυτοί που επηρεάζονται όταν βλέπουν κάτι κακό στους ανθρώπους χωρίς να καταλαβαίνουν ότι η ποιότητα της λατρευτικής μας ζωής δεν επηρεάζει την ύπαρξη ή μη του Θεού, θα ήταν σε διαφορετική θέση. Πιστεύω και εγώ ότι είμαστε κατά ένα μέρος και εμείς υπεύθυνοι για την στάση αυτής της μερίδας ανθρώπων.
Έχω γνωρίσει και εγώ ανθρώπους και μάλιστα πολύ καλύτερους από εμένα, πραγματικά πολύ καλύτερους, που δεν έχουν σχεδόν καμία σχέση με το Θεό. Μάλιστα κάνα δυο όταν ακούνε περί Θεού εκνευρίζονται κιόλας. Ποτέ εγώ συγκεκριμένα δεν υποστήριξα ότι όσοι είναι μακριά από την εκκλησία είναι “κακοί”, απλά νομίζω ότι πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι άλλο είναι ο “καλός” άνθρωπος και άλλο ο καλός Χριστιανός. Κυκλοφορεί και ένα ωραίο βιβλίο με τίτλο που παραπέμπει στην συζήτηση μας (ΑΛΛΟ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ Δ. Παναγοπούλου) και ωφελεί όταν έχουμε σχετικούς λογισμούς.
Προσωπικά πιστεύω και το βλέπω κιόλας στην ζωή μου ότι οι άνθρωποι που ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, έχουν καλά μεν χαρακτηριστικά αλλά περιορισμένα, με μέτρο. Οι άνθρωποι που ανήκουν στη δεύτερη έχουν όλα τα καλά της πρώτης αλλά και κάποια άλλα στοιχεία και στο μέτρο εκείνο που μόνο ένας άνθρωπος ο οποίος πραγματικά αγάπησε τον Θεό μπορεί να έχει. Δηλαδή θυσία ολοκληρωτική, αγάπη πραγματική και τι να πρωτοπούμε, αυτοί οι άνθρωποι είναι μιμητές Χριστού, μιμητές Θεού. Χωρίς να έχω καμιά διάθεση να μειώσω τους πρώτους, άλλο είναι να προσπαθείς να είσαι απλά σωστός με όλες τις ανθρώπινες αρετές και άλλο να είσαι μιμητής Θεού. Αυτό είναι ο πραγματικός Χριστιανός, ο οποίος δεν στέκει μόνο σε ταμπέλες και κληρονομιές που πήρε ίσως χωρίς τη θέληση του, αλλά ζει τον Θεό.

Ευχής έργον είναι κάθε ένας μας κάποτε με τη βοήθεια του Θεού να γίνουμε έτσι και σίγουρα θα ωφελήσουμε και πολύ κόσμο με την παρουσία μας, με το παράδειγμα μας. Αλλά εδώ πρέπει να προσέξουμε σε ένα σημείο. Επηρεάζονται μεν ορισμένοι αλλά όπως πολύ σωστά αναφέρεις και εσύ, θα πρέπει να καταλάβουν ότι η ύπαρξη ή μη Του Θεού δεν επηρεάζετε από την ποιότητα των Χριστιανών. Τι απολογία θα δώσουν όλοι αυτοί που απαρνούνται έτσι απλά το Θεό για αυτό το λόγο; Τι θα πούνε στο Θεό; Ο παπάς της γειτονιάς μου έκανε αυτό και αυτό και έτσι εγώ έκοψα την επικοινωνία μαζί σου … Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Όποιος αγαπάει το Θεό και θέλει να λέγεται και να είναι αληθινός Χριστιανός, όχι απλά δεν επηρεάζετε αλλά παρακαλάει με θέρμη το Θεό να βοηθήσει και όλους αυτούς που έχουν αδύνατη κράση και ταλαντεύονται.

Ορθοδοξος είπε...

συνέχεια

Οι ιερείς σαφώς και είναι άνθρωποι και αυτοί αλλά δεν νομίζω ότι μπορείς να λες ότι είναι και όμοιοι με όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους. Πώς είναι δυνατόν ένας ιερέας που με τη Χάρη Του Θεού φυσικά πραγματοποιεί τόσα μυστήρια να είναι ένας κοινός άνθρωπος; Αυτόν τον άνθρωπο ο Θεός σίγουρα τον “βλέπει” διαφορετικά και θα τον κρίνει διαφορετικά για κάθε σφάλμα του ή και καλοσύνη του. Εμείς και ο καθένας μας θεωρώ πως θα πρέπει να ασχολείται με τα δικά του και μέσα σε αυτά, μέσα στα καθήκοντα μας είναι και η υπακοή χωρίς την οποία δεν μπορούμε να σταθούμε. Ο λογισμός μου λέει ότι εάν ο πνευματικός σου σε συμβουλέψει για κάτι και το κάνεις, τότε και μόνο για την υπακοή σου ο Θεός θα σε ανταμείψει και θα τα φέρει όλα καλά. Ο Θεός είναι δίκαιος και γνωρίζει πολύ καλά τι έχουμε ανάγκη πριν ακόμα εμείς οι ίδιοι το εντοπίσουμε και του το ζητήσουμε.

Νομίζω ότι πάνω από όλα η καλή προαίρεση μετράει, αυτή βλέπει ο Θεός και τελικά ίσως να είναι και το μόνο κατά τη ταπεινή μου άποψη που χρειάζεται για να τον πλησιάσεις. Πρέπει να φτιάξουμε ένα εργοστάσιο καλών λογισμών μέσα μας όπως έλεγε και ο μακαριστός Γέροντας Παίσιος, την ευχή του να έχουμε.

logos_en_drasei είπε...

Συμφωνω μαζι σου σε ολα οσα ειπες Ορθοδοξε και χαιρομαι πολυ που βλεπω οτι εισαι συζητισιμος και διαλακτικος (εννοω οτι κανεις διαλογο με σεβασμο απεναντι και σε οσους διαφωνεις), πραγματικα χαιρομαι γιατι δεν εχω γνωρισει παρα πολλους ανθρωπους με αυτο το χαρισμα. Στο μονο που θα διαφωνισω εν μερη ειναι στο οτι οι ιερεις δεν ειναι απλοι ανθρωποι. Η ιδιοτητα τους τους κανεις να μην ειναι γι'αυτο και οπως ειπες θα κριθουν αναλογως απο τον Θεο (ισως και πιο αυστηρα απο εμας). Η ψυχη τους ομως δεν εχει καταφερει ακομη να διεφερει απο ενος απλου ανθρωπου με οτι αυτο συνεπαγεται...αν δεν ισχυε αυτο δε θα ακουγαμε τιποτε ασχημο για ιερεις και οπως βλεπεις ακουμε πολλα. Εγω δεν παιρνω παραδειγμα φυσικα απο αυτους για να πω αν πιστευω η οχι στον Θεο ομως απογοητευομαι και δεν μπορω να μην το πω. Οπως και για καποιες αποψεις τους που βαφτιζονται ιερες λογω ιδιοτητας οπως αναλυω στο προηγουμενο σχολιο. Δεν ειναι ευτυχως ολοι ετσι...για να μην παρεξηγηθω!

Ορθοδοξος είπε...

Σίγουρα όλοι οι ιερείς δεν είναι ίδιοι όπως το ίδιο ισχύει και για τους λαϊκούς. Εάν ήταν όλοι όπως έπρεπε αυτό θα ήταν πολύ θετικό για τον κόσμο αλλά καλά είναι εμείς να βλέπουμε τα δικά μας σφάλματα, εξάλλου δεν βρίσκω και κάποιο νόημα στο να σχολιάζουμε τα άσχημα των πνευματικών μας την στιγμή που εμείς οι ίδιοι κουβαλάμε πάνω μας του κόσμου τις αδυναμίες. Μάλιστα μπορεί μιας και το θίγουμε το θέμα, να είναι και πολύ κακό για την δική μας πνευματική κατάσταση …
Ας θυμηθούμε και τα λόγια του Άγιου Ιωάννη της Κλίμακος που η μνήμη του τιμήθηκε εχθές από την εκκλησία, ο οποίος έλεγε αν θυμάμαι καλά στο κεφάλαιο περί υπακοής ότι εμείς είμαστε αυτοί που οφείλουμε να κάνουμε υπακοή στον πνευματικό, εμείς είμαστε αυτοί που κρινόμαστε από αυτόν και γι’ αυτό άλλωστε και τον επιλέξαμε για πνευματικό πατέρα μας. Ας μην πέφτουμε σε παγίδες του πονηρού και αντιστρέφουμε τις καταστάσεις.

Όταν λέω ότι ένας ιερέας δεν είναι ένας απλός άνθρωπος, έχω απλά στο μυαλό μου όλα αυτά που επιτελεί με τη χάρη Του Θεού φυσικά. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένας ιερέας όσο και αμαρτωλός να είναι – που δεν με αφορά κιόλας – από την στιγμή που μπορεί και λειτουργεί και μετατρέπει πάντα με την Χάρη Του Θεού τον οίνο και τον άρτο σε σώμα Χριστού και μόνο από αυτό δεν μπορώ να τον βλέπω όπως θα έβλεπα κάθε άλλο άνθρωπο. Ανεξαρτήτως της ζωής του ακόμα και της πίστης του, δεν παύει να έχει πνευματική εξουσία και εγώ την σέβομαι. Αυτό βέβαια συμβαίνει πάλι από την άπειρη αγάπη του Θεού προς τα πλάσματα Του, όλους εμάς δηλαδή που προστρέχουμε στο ιερό μυστήριο της Θείας μεταλήψεως εάν είμαστε άξιοι.

logos_en_drasei είπε...

Και παλι θα συμφωνησω μαζι σου σχεδον σε ολα. Εξαλλου οπως θα διαπιστωσες και απο αλλα σχολια μου πρωτη εγω λεω να κοιταζουμε τις δικες μας αμαρτιες και αδυναμιες πριν απο ολα. Δεν ειχα προθεση να κατακρινω αλλα να πω οτι σαν ανθρωπος καμια φορα απογοητευομαι. Οταν νιωθουμε απογοητευση μπροστα στη διαπιστωση μας πως υπαρχουν καποιοι ανθρωποι οι οποιοι αρνουμενοι να δουν την αληθεια (μας) αυτοαποκαλουνται αθεοι (με βαση το περιεχομενο του ιστολογιου σας) δε γινεται να μη νιωσει κανεις απογοητευση οταν οι ιερεις οι οποιοι τελουν τα μυστηρια(πραγμα οντως ξεχωριστο) και ειναι αντιπροσωποι του Θεου επι της γης, εμφανιζονται πολλες φορες χειροτεροι καποιων λαικων. Διαπιστωνω δεν κρινω. Και αυτο με απογοητευει. Εξαλλου απογοητευομαι πρωτα με τον εαυτο μου οταν κανω κατι που θεωρω αμαρτια. Εκει που στεκομαι ειναι οτι ακομη κι εκεινοι οι ιερεις που δεν ειναι σωστοι, λογω ιδιοτητας τα λογια τους λειτουργουν για καποιους ως νομος (και μαλιστα Θεου), οποτε εκει υπαρχει προβλημα. Εγω δυστυχως η ευτυχως ο,τι κι αν πω δε θεωρουμαι απο κανεναν αυθεντια ωστε να επηρεασω ριζικα τους αλλους λεγοντας κατι λανθασμενο. Ενας ιερεας ομως, ειναι αυθεντια (με την εννοια της ανωτεροτητας) στον τομεα του. Κι εκει ηθελα να σταθω. Οπως ενας πατερας λειτουργει ως προτυπο συμπεριφορας για το μικρο παιδι του, ενας παιδαγωγος για τον μαθητη του, ετσι λειτουργει κι ενας ιερεας για το ποιμνιο του. Οταν λοιπον καποιος απο αυτους δεν ειναι σωστος (για να μιλησω απλοικα) μπορει καποιος απο τους επηρεαζομενους θελοντας να τον μιμιθει η να τον υπακουσει να υποπεσει κι εκεινος στο ιδιο σφαλμα. Αυτο ειναι το επικεντρο της σκεψης μου και οχι το να κρινω τον εκαστοτε ιερεα σε ατομικο επιπεδο, προς Θεου!

Τελευταίες δημοσιεύσεις